Nowa świątynia

Kult Matki Bożej w Pasierbcu potęgował się coraz bardziej. Do swej Pocieszycielki spieszyli pielgrzymi nie tylko na letnie odpusty, ale coraz liczniej na sobotnie Nowenny, a także w dni powszednie. Troską więc kolejnych duszpasterzy i marzeniem parafian była budowa nowego kościoła, o którą od lat zabiegano. Długo nie było ku temu sprzyjających warunków, jednak myśl i starania nie gasły.

Ziściło się to dopiero w latach siedemdziesiątych minionego stulecia, za duszpasterzowania Ks. Proboszcza Michała Korzenia i przy jego wielkim poświęceniu i determinacji, wszak przepłacił to utratą zdrowia i przedwczesną śmiercią. Wznosząc monumentalną świątynię, niestety nie doczekał się jej poświęcenia.

Nowoczesny, masywny kościół zbudowano w latach 1973 – 80 według projektu inż. arch. Zbigniewa Zjawienia z Krakowa. Usytuowany jest na jednym z pasierbieckich wzniesień i góruje nad okolicą. Dwie nawy, tworzą jakby dwa namioty, układając się od frontu w literę M – znak, że jest to Sanktuarium Maryjne. Wnętrze kościoła o powierzchni 600 m2 jest jasne i przestrzenne.

W głównej nawie znajduje się Ołtarz zaprojektowany przez krakowskiego artystę prof. Wincentego Kućmę, a wykonany przed uroczystościami koronacyjnymi w roku 1993. W centralnej swej części mieści Cudowny Obraz ujęty w tryptyk, na którego otwartych skrzydłach wyeksponowane są wota, natomiast na stronie zewnętrznej wykonane w metalu, błyszczą sceny z życia Maryi. Tłem dla tego centralnego akcentu jest ogromna płaskorzeźba na ścianie, przedstawiająca wyłaniające się z bieli, spoza obłoków i słonecznych promieni anioły. Dwa z nich podtrzymują Maryjny tryptyk, dwa unoszą złotą koronę wieńczącą łaskami słynący Wizerunek. Dwa pozłacane anioły w prezbiterium wskazują Maryję każdemu, kto wchodzi do świątyni. Zaczerpniętym z Obrazu motywem aniołów w interesujący i bardzo udany sposób połączył artysta stary Obraz z nowoczesną oprawą ołtarzową.

fot. Roman Szuszkiewicz

W kościele jest pięć witraży. Z lewej strony Ołtarza największy przedstawia tajemnicę Zmartwychwstania Chrystusa, natomiast drugi po tej samej stronie ukazuje scenę Sądu Ostatecznego. Trzy mniejsze witraże po stronie przeciwnej obrazują kolejno: Cud pod Rastatt (1793 r.), przeniesienie Cudownego Obrazu z kapliczki do kościoła (1983 r.) i Koronację Obrazu (1993 r.).

Kościół został poświęcony 21 maja 1983 r. przez Ordynariusza tarnowskiego Ks. Bpa Jerzego Ablewicza i wtedy też przeniesiono procesyjnie kultowy Obraz. Po 159 latach królowania w małej kapliczce, Matka Boża znalazła swój tron w nowoczesnej, obszernej świątyni.

Wychodzącemu z kościoła rzuca się w oczy wspaniały widok, zwłaszcza na przepiękne Pasmo Łososińskie. W otoczeniu kościoła znajdują się początkowe stacje Drogi Krzyżowej, kapliczki Dróżek Maryjnych, dzwonnica oraz ołtarz polowy na uroczystości gromadzące duże rzesze pielgrzymów. Opodal rozciąga się brzozowy lasek, który jest oazą odpoczynku dla przybyszów.

Wokół kościoła, budynków sanktuaryjnych i w całym przykościelnym terenie posadzone jest wiele dziesiątków szlachetnych drzew i krzewów, mnóstwo bylin i kwiatów. Od wczesnej wiosny do późnej jesieni kwitną róże, skalniaki oraz rośliny w donicach. Starannie pielęgnowane skarpy, lasek i trawniki a także utrzymana czystość wokół obiektów robi wrażenie na każdym, kto przybywa się tu modlić, bo oprócz przeżyć głęboko religijnych, może odpocząć i zadowolić swój smak estetyczny.

About the Author

Biuro rozwija się w bardzo szybkim tempie. Przyjmujemy zgłoszenia, zapytania, rezerwacje, udzielamy szczegółowych informacji, organizujemy pobyt. Za główny cel stawiamy sobie pomoc pielgrzymom przybywającym do Sanktuarium - więcej...